Termi “CECEN”, ne lidhje me shum prej atyre qe flasin sot shqip, nuk eshte i shpikur!

“Ceçenët” tanë, te cilet vetem para pak kohesh e kuptova se perse i kane etiketuar si te tille pas viteve 90-te, krijuan fiks modelin e tyre origjinal, burimor te te jetuarit, pra u spikaten, rane ne sy edhe nder qytetet si Tirana, Shkodra, Durresi, Korca etj, te cilat fillimisht i populluan me turmat e tyre, pastaj i prishen, e tani po i perdhunojne, duke e shfryre e konsumuar kete lloj dhune si kenaqesi personale e kolektive… gati-gati si kulture familjare e me gjere, le te themi fisnore, duke mos njohur dot tjeter menyre jetese , sipas modelit njerezor.

Ah, ju do donit te dini se perse u quajten “çeçenë” kta mostra pas viteve 90-te prej shoqerise urbane shqiptare?!


Po ua shpjegoj. U qujten çeçenë sepse nga Ceçenia e largët e kanë prejardhjen. Arkivat osmane shpjegojne se sulltanet ndiqnin nje politike shkaterruese ne vendet ku shkelnin e pushtonin, e me pas i popullonin ato vender me popuj ekstremalisht te larget po ashtu te pushtuar e te shtypur te po asaj perendorie.
Per shembull, here pas here, njeher ne 20-30 vjet, ne territoret e pushtuara te Perandorise, sidomos aty ku kishte trazira dhe kryengritje, ku sundimi nuk pranohej lehte nga popullsia vendase, sulltanet prisnin koka dhe emeronin ofiqare te rinj, guvernatore, pashallare te rinj, te perzgjedhur nga popuj te larget per te mos patur kurrfare lidhjeje sentimentale, kulturale apo gjenetike me vendasit, te cilet duheshin vrare e perdhunuar per te garantuar sundimin. Pashallaret e rinj zgjidheshin sa me te poshter per nga karakteri, sa me mizore, sepse mizore duhej te ishte kunderpergjigjia ndaj popullsive kryengritese. Historia e ketyre guvernatoreve te emeruar nga sulltani ishte e hidhur. Ata i perkisnin kontigjentit te jetimeve, te cilet ishin pas marre me perdhune qe te vegjel prej familjeve te tyre, nga provinca te humbura te perandorise otomane, njesoj si rasti i Gjergj Kastriotit tone, dhe rriteshin neper shkollat obskurantiste te vrasesve te ushtrise osmane, me ndjenjen e dhunes e te gjakut, me ndjenjen servile dhe puthadore ndaj sullatnit, i cili me pas i emeronte guvernatore e pashallare neper cepat ekstremalisht te kunderta me vendlindjen e tyre, po brenda perandorise osmane.

Per shembull, shqiptaret rober te rritur ne Turqi, i emeronin ne Ukrahine, Rumeli, Kaukazi: Gjeorgji-Ceçeni-Abkazi, Egjipt, Siri. Kurse sirianet, rumunet, egjiptianet, çeçenët, taxhikët, mongolët, kaukazët, i emëronin guvernatore e pashallare ne Shqiperi e Ballkan.
Pas emerimit, keta ofiqare te larte, merrnin ne pronesi te gjithe territorin qe u jepej ne administrim, me kushtin apo detyrimin e vetem per t`i sherbyer Portes se Larte, ne çdo drejtim: ekonomi, fe`, ushtare-mercenare, gjeostrategji etj…

Keshtu, dokumentat thone, se krahinat shqiptare u jepeshin dhurate ofiqareve te larte te perandorise te cilet sulltani i caktonte me origjine nga vende te largeta, te humbura. Ne rastin tone, thuhet ne dokumenta, se per popullsine kryeneçe te malsisë shqiptare, veriun (Kuksin, Tropojen, Peshkopin, Puken, Mirditen), sulltani zgjodhi te caktonte guvernatorë nga kaukazet, dmth çeçenë, sepse ishin rraca më mizore e perandorise. Ata ishin me gjakataret, pasi po e forte dhe kryeneçe ishte edhe rezistenca e qendresa e shqiptareve te veriut per liri…

Kjo hartë shpjegon më së miri këtë argument te fshehur me mjeshtri djallëzore nga pushtuesit dhe nga shekujt.

Ne te gjitha keto krahina, sulltani emeronte nga nje guvernator (pasha`) te besuar, te cilin e binte nga larg, nga shume larg… dhe po keshtu, ky vete, guvernatori i ri, sillte mbas vetes te gjithe fshataret e tij te uritur e mizore, te cilet benin kerdine ne tokat dhe fiset shqiptare.

Trashegimtaret e ketyre mekanizmave, sot flasin shqip por nuk jane aspak shqiptare. Ata komandojne shtetin, pushtetin, gjykatat, por ne fakt, nuk drejtojne, ata demtojne pakthyeshmerisht rendin dhe jeten ne tokat ilirike-shqiptare.

(Albanology)

Foto: Hartë e vitit 1431
Dhe sipas ritualit, i zgjedhuri, guvernatori apo Pashai i rradhes, pra “kumandari” , pasi merrte ne pronesi te gjithe territorin qe i jepej te administronte, ateher therriste te gjithe fisin e bashkfshateret e tij gjakatare, per t`i sjelle prane vetes, duke iu falur toka, e duke krijuar koloni te reja, per te shtypur e shfarosur banoret autoktone…!
Kurse sa per kulturen e shqiptarve te maleve, duhet thene se ata kane qene mjaft te mençur e te urte, dhe jane udhehequr historikisht nga kanune e mendime te mençura, shume civile. Kjo deshmohet ne Kodet e tyre antike zakonore, si ne veri, ashtu edhe ne jug. Deshmohet ne qytetërimin e tyre, ne qytetet e tyre, ne artin e tyre, ne ligjet e tyre te pashkruara te cilat njiheshin e transmetoheshin gojazi, brez pas brezi, ne mijra vjet. Tezen time, te dhunes per shpopullim e shfarosje te etnise shqiptare nga sulltanet, sidomos ne tre shekujt e fundit, e verteton sjellja e keqe, mizore, barbare e ketyre qe ne sot i quajme me te drejte çeçenë, si ne veri, ashtu edhe ne jug, pavarsisht se jugu ka qen kryeqendra e qyteterimit antik europjan, ka qene Epir… dhe ka ekzistuar e shkelqyer edhe atehere kur mbi dhe` nuk ka patur perveçse qenje qe ecnin me kater kembe. Oriku eshte aty,po ashtu Berati, Antigonea, Gjirokastra, Adrianopoli, Oriku, Amantia, Kaonia, Finiqi, Butrinti, Bylisi, Apollonia, Durrachiumi, Albanopoli etj,etj…Keto jane fakte, jo opinione !!! Kurse ne veri kemi deshmi qytetrimi vetem ne Shkoder, e cila perseri nuk eshte malsi por ultesire, ne Lisus (Lezhe), ne Filipea (qyteti i Filipit-Dibra e Madhe) dhe Ulpiane (Prishtina e sotme). Pra, krahinat e populluar me çeçenë, nuk na kanë deshmuar asnjehere gjate historise forma qyteterimi, edhepse kemi gjurme kur ne keto male e shpella jane fshehur fise shqiptare qe i largoheshin qyteteve prej frikes pushtuese, dhe po aty ne male, organzioheshin ne kryengritje, deri kur dalngadale, ushtrite pushtuese barbare, i shfarosen dhe i zevendesuan me ata qe sot i qujme çeçenë. E gjitha kjo duket nga performansa e banorëve te sotëm te ketyre krahinave, me perjashtime te vogla nga 5-10 %.
Per kete arsye nuk kemi me rregulla te mira e drejta ne shoqerine tone, nuk kemi me kuvende burrash e malesh si dikur, qe per nga vlefshmeria juridike e shoqerore, do t`i kishte zili edhe sot vet bota perendimore…. Sepse keta te sotmit, “çeçenët”, nuk jane me ilire, as shqiptare jo se jo…Keta jane çeçenë dhe gjithfarsoj rrace e poshter, qe ka ngecur ketu ne keto toka te mrekullueshme iliro-shqiptare, me urdher te sulltaneve, e me mbeshtetjen dinake te fqinjeve tane ziliqare serbo-greke, per te mposhtur, poshteruar e shfarosur qytetërimin Yllyr, Ilir, prej Yllit, prej Hyjit… qe krijonte mjaft probleme dhe her pas here ngrinte krye ndaj përbindshave…!
Rraca faktikisht matet me produktin kulturor qe prodhon… dhe duhet pranuar, se per nga produkti qe ne prodhojme sot ne mase te gjere, u ngjajme vetem Abkazeve, çeçenëve, barbarëve… dhe gjithë atij sojit andej, përbindshave te stepave…!

Me te drejtë keta jane quajtur çeçenë, sepse ate profil gjenetik, antropologjik kane…dhe po ate sjellje e kulture antinjerëzore dëshmojnë, me ose edhe pa dashje.

Iliro-shqiptar ketu nuk ka me shume se 5-10% te shoqerise aktuale. Dhe kjo eshte me prove, me statistika, me monitorime.

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshojeni )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshojeni )

Po lidhet me %s